ประวัติความเป็นมา
             ภูเขารับร่อเป็นภูเขาปูนวางตัวในแนวเกือบจะตามแกนทิศเหนือ
–ทิศใต้ขนาดยาวประมาณ ๒ กิโลเมตร  กว้างประมาณ ๑.๒๕ กิโลเมตร  ยอดสูงสุดอยู่ทางตอนใต้ของภูเขาสูงประมาณ  ๑๘๑  เมตร จากระดับ
น้ำทะเลปานกลาง  โบราณสถานตั้งอยู่ในเขต วัดเทพเจริญหรือ
วัดถ้ำรับร่อ  อยู่ทางทิศใต้ของภูเขา  ชื่อภูเขารับร่อนี้  เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า 
เขาพระ  ตามตำนานและนิทานพื้นบ้านเชื่อกันว่าบริเวณรอบ ๆ เขารับร่อ
เป็นที่ตั้งเมืองโบราณ  ชื่อเมืองอุทุมพร  ร่วมสมัยกับเมืองนครศรีธรรมราช  ซึ่งจะสร้างโดยพระเจ้าศรีธรรมโศกราช เมืองอุทุมพรเป็นเมืองรักษาด่าน
ทางข้ามคอคอดคาบสมุทรมลายู  มีสำเภาจีนมาค้าขาย และได้รับอิทธิพล
พุทธศาสนามาจากเมืองนครศรีธรรมราช จึงได้สร้างพระพุทธรูปปูนปั้น
องค์ใหญ่  เรียก “พระหลักเมือง”  หรือพระปู่หลักเมือง  เป็นพระประธาน  ประดิษฐานอยู่กลางถ้ำพระ  ถ้ำพระนี้ก็เรียกว่า “ถ้ำทะเลเซียะ”  ตามชื่อ
คลองทะเลเซียะที่ไหลผ่านหน้าภูเขาทางด้านทิศใต้  ไหลไปรวมกับ
คลองรับร่อและคลองรับรับร่อไหลไปบรรจบกับคลองท่าแซะ
(รายละเอียดเพิ่มเติม...)

ประวัติความเป็นมา
          วัดดอนสะท้อนเป็นวัดโบราณมาแต่เดิม  ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่  สมัยหลวงพ่อทองพุทธะสะวัณโณ  เป็นเจ้าอาวาส  เมื่อปี  พ.ศ. ๒๔๖๖  โดยได้สร้างกุฏิครึ่งตึกครึ่งไม้สองชั้นขึ้นเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๘๖ ได้บูรณะวิหาร
ปี  พ.ศ. ๒๔๘๒  สร้างอุโบสถหลังใหม่ในตำแหน่งของอุโบสถหลังเดิม  วัดนี้ได้รับการประกาศเขตวิสุงคามสีมา  ในราชกิจจานุเบกษา  เล่ม  ๖๙ 
ตอนที่ ๕๒  หน้า  ๙๙๓  ลงวันที่ ๒๖  สิงหาคม  พ.ศ.๒๔๙๕  ปัจจุบัน
หลังคากุฏิได้เปลี่ยนแปลง  กระเบื้องหลังคาดินเผาเป็นกระเบื้องลอนคู่
สีแดง  ส่วนสถาปัตยกรรมอื่น ๆ ยังคงเดิม (รายละเอียดเพิ่มเติม...)

        วัดขันเงิน เดิมเป็นวัดราชเก่าแก่วัดหนึ่งในอำเภอหลังสวน  ไม่ปรากฏหลังหลักฐานแน่ชัดสร้างขึ้นเมื่อใด  และใครเป็นผู้สร้าง 
ตามหลักฐานของกรมศาสนาบันทึกไว้ว่า สร้างเมื่อ พุทธศักราช ๒๓๖๙ 
สิ่งที่ปรากฏเป็นหลักฐานคือ  อุโบสถหลังเก่าและพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน  ซึ่งเป็นพระประธานในอุโบสถหลังเก่า  หรือที่ประชาชนเรียกเป็นสามัญว่า โบสถ์น้อยและพ่อหลวงอินทร์ นับเป็นหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดของวัดนี้ 
ปัจจุบันอุโบสถหลังเก่าหรือโบสถ์น้อย  ได้รื้อไปแล้วยังคงเหลือแต๋ พ่อหลวงอินทร์ ซึ่งไม่สามารถกำหนดอายุได้แน่ชัดเนื่องจากถูกซ่อมแซม
หลายครั้ง
(รายละเอียดเพิ่มเติม...)

ประวัติความเป็นมา
         พระบรมธาตุสวี  ลักษณะเลียนแบบพระบรมธาตุเจดีย์
นครศรีธรรมราชเข้าใจว่าคงสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาและคงมีการซ่อมแล้ว
หลายครั้ง เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๕๙ ได้บูรณะครั้งใหญ่นัยว่า องค์พระบรมธาตุ
พังลงมา  จึงได้สร้างสรวมองค์เดิมไว้  ต่อมาได้บูรณะเพิ่มเติมอีกจนมี
ลักษณะดังที่เห็นทุกวันนี้ คือ  เป็นเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส  กว้างด้านละ ๘.๕๐  เมตร  แต่ละด้านประดับด้วยเสาหลอก ๖ ต้น เจาะซุ้มตกแต่งด้วย
ปูนปั้นรูปช้างโผล่ศีรษะและขาหน้าค้ำเจดีย์อยู่ด้านละ  ๓  ซุ้ม  ยกเว้น
ด้านทิศใต้มีบันไดทางขึ้นจึงมีรูปช้างเพียง ๒ ซุ้มสลับกับรูปยักษ์ปูนปั้น
ถือกระบองที่มุมฐานเจดีย์ทั้งสี่ด้านมีเจดีย์จำลอง ลักษณะเลียนแบบ
องค์พระบรมธาตุประดับอยู่ทั้ง สี่มุม  ฐานชั้นบนเป็นฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส
ล้อกับฐานชั้นล่าง  แต่ละด้านตกแต่งด้วยเสาหลอกด้านประดับเจดีย์
จำลอง  (รายละเอียดเพิ่มเติม...)