ชุดไทยพระราชนิยม
     ชาวไทยมีการแต่งกายที่เป็นลักษณะเฉพาะของตนเองมาช้านาน และมีวิวัฒนาการสืบต่อกันมาเป็นลำดับ ส่วนหนึ่งได้รับการถ่ายทอดวัฒนธรรม
การแต่งกายจากต่างประเทศ จวบจนปัจจุบันชาวไทยส่วนใหญ่นิยมการแต่งกายแบบตะวันตก ซึ่งเป็นแบบสากลนิยม แต่ในบางโอกาสก็ไม่เหมาะสมกับ
สภาพภูมิอากาศของประเทศไทย ชุดไทยพระราชนิยมจึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการแต่งกายของชาวไทยยุคปัจจุบัน เพื่อใช้สวมใส่ในโอกาสสำคัญต่างๆ 
ทั้งยังแสดงออกถึงความเป็นเอกลักษณ์ของชนชาติไทย มีความเหมาะสมกับสภาพแวดล้อม ดินฟ้าอากาศ และสามารถเลือกใช้เนื้อผ้าที่ผลิตได้เองใน
ประเทศ อาทิ ผ้าไหม  ผ้าฝ้าย ซึ่งเป็นการส่งเสริมอาชีพการทอผ้าไทย และก่อให้เกิดรายได้และเงินทุนหมุนเวียนภายในประเทศอีกทางหนึ่ง
     ชุดไทยพระราชนิยมของชายและหญิงมีหลายแบบ ในที่นี้คัดเลือกเฉพาะแบบที่สะดวกใช้ในชีวิตประจำวัน และโอกาสสำคัญซึ่งสามารถนำแบบ
ไปประยุกต์และปรับปรุง ส่วนประกอบให้เหมาะสมกับบุคลิกภาพของแต่ละบุคคล

ชุดไทยพระราชนิยมของสตรี
     รูปแบบชุดไทยของสตรีในปัจจุบันได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์  พระบรมราชินีนาถ ทรงมีพระราชดำริปรับรูปแบบชุดไทย
ให้เหมาะสมกับโอกาสต่างๆ ได้อย่างเหมาะสมและงามสง่า ซึ่งจะกล่าวถึงเพียง ๓ แบบ คือ
๑.  ชุดไทยเรือนต้น  สำหรับใช้ในโอกาสมี่ไม่เป็นพิธีการ เช่น งานกฐิน งานทำบุญต่างๆ ผ้าซิ่นมีริ้วตามยาวหรือขวาง ป้ายหน้ายาวกรอมเท้า สีของเสื้อ
จะกลมกลืนหรือตัดกับซิ่นก็ได้ คอกลมตื้นไม่มีขอบ แขนสามส่วน ผ่าอก กระดุม ๕ เม็ด

๒.  ชุดไทยจิตรลดา  สำหรับใช้ในพิธีกลางวัน ซิ่นใช้ผ้าไหมเกลี้ยงมีเชิงหรือยกดอกทั้งตัวผ้า ซิ่นยาวกรอมเท้า ป้ายหน้า ตัวเสื้อแขนยาวผ่าอก คอกลม
มีขอบตั้ง

๓.  ชุดไทยอัมรินทร์  สำหรับงานพิธีตอนค่ำ ผ้าซิ่นใช้ผ้ายกไหมที่มีทองแกมหรือยกทองทั้งตัว ซิ่นยาวกรอมเท้า ป้ายหน้าตัวเสื้อแขนยาว ผ่าอก คอกลม
มีขอบตั้ง ผู้สูงอายุ อาจใช้คอกลมกว้างไม่มีขอบตั้ง แขนสามส่วน

เสื้อพระราชทานของบุรุษ
๑.  แบบแขนสั้น  เป็นเสื้อคอตั้งสูงประมาณ ๓.๕-๔ ซม. ตัวเสื้อเข้ารูปเล็กน้อย ผ่าอกตลอด มีสาบกว้างประมาณ ๓.๕ ซม. ขลิบรอบคอและสาบอก 
ปลายแขนขลิบหรือพับแล้วขลิบที่รอยเย็บ ติดกระดุม ๕ เม็ด กระดุมมีลักษณะเป็นรูปกลมแบนทำด้วยวัสดุหุ้มด้วยผ้าสีเดียวกันหรือคล้ายคลึงกับ
เสื้อ กระเป๋าบนมีหรือไม่มีก็ได้ ถ้ามีให้เป็นกระเป๋า เจาะข้างซ้าย ๑ กระเป๋า กระเป๋าล่างเป็นกระเป๋าเจาะข้างละ ๑ กระเป๋า อยู่สูงกว่าระดับกระดุม
เม็ดสุดท้ายเล็กน้อย  ขอบกระเป๋ามีขลิบ ชายเสื้ออาจผ่ากันตึง เส้นรอยตัดต่อมีหรือไม่มีก็ได้ ถ้ามีให้เดินจักรทับตะเข็บ

๒.  แบบแขนยาว  เป็นเสื้อคอตั้งสูงประมาณ ๓.๕-๔ ซม. ตัวเสื้อเข้ารูปเล็กน้อย ผ่าอกตลอด มีสาบกว้างประมาณ ๓.๕ ซม. ขลิบรอบคอและสาบอก 
ติดกระดุม ๕ เม็ด กระดุมมีลักษณะเป็นรูปกลมแบนทำด้วยวัสดุหุ้มด้วยผ้าสีเดียวกัน หรือคล้ายคลึงกับเสื้อ กระเป๋าบนมีหรือไม่มีก็ได้ ถ้ามีให้เป็น
กระเป๋าเจาะข้างซ้าย ๑ กระเป๋า กระเป๋าล่าง เป็นกระเป๋าเจาะข้างละ ๑ กระเป๋า อยู่สูงกว่าระดับกระดุมเม็ดสุดท้ายเล็กน้อย ขลิบที่ขอบแขนเสื้อ ตัดแบบ
เสื้อสากล ปลายแขนเย็บทาบด้วยผ้าชนิดและสีเดียวกันกับตัวเสื้อ กว้างประมาณ ๔-๕ ซม. โดยเริ่มจากตะเข็บด้านในอ้อมด้านหน้า ไปสิ้นสุด 
เป็นปลายมนทับตะเข็บด้านหลังชายเสื้ออาจผ่ากันตึง เส้นรอยตัดต่อมีหรือไม่มีก็ได้ ถ้ามีให้เดินจักรทับตะเข็บ

๓.  แบบแขนยาวคาดเอว  ตัวเสื้อมีลักษณะเดียวกับแบบที่ ๒ แต่มีผ้าคาดเอว ขนาดกว้างยาวตามความเหมาะสม สีกลมกลืนหรือตัดกับสีของเสื้อ
ผูกเงื่อนแน่นทางซ้ายมือของผู้สวมใส่