สิมวัดมัชฌิมาวาส (วัดกลาง)
                เป็นสิมเก่าขนาดใหญ่ ก่ออิฐถือปูน ตั้งอยู่บนฐานที่ไม่สูงนัก หลังคาลดชั้น ๒ ชั้น มุงด้วยสังกะสี มีบันไดทางขึ้น ๓ ทาง ก่อผนังทึบ ๔ ด้าน ผนังด้านซ้ายและขวาจะมีระเบียงโดยรอบทั้ง ๔ ทิศ บันไดทางด้านหน้ามีราวบันไดปูนปั้นเป็นรูปสิงห์ผสม เหนือซุ้มประตูและหน้าต่างมุงปูนปั้นเป็นรูปโค้ง สิมหลังนี้สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. ๒๔๖๕ และแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๕
หอกลอง วัดมัชฌิมาวาส
                เป็นหอกลอง ๒ ชั้น สร้างด้วยไม้ทั้งหลังทรงมณฑป ชั้นล่างจัดวางกลองเพลไว้ ชั้นบนเป็นที่เก็บกลองมโหระทึก
                บ้านดอนตาล เดิมไม่ได้ตั้งอยู่ ณ บริเวณวัดมัชฌิมาวาส ปัจจุบันตั้งอยู่บริเวณที่ราบริมแม่น้ำโขง ตรงข้ามเกาะดอนตาล (ปัจจุบันบริเวณวัดท่าดอนตาล) ต่อมาเกิดโรคระบาดต้องอพยพร่นขึ้นมาอยู่บนที่ดอน
               วัดมัชฌิมาวาส อยู่กลางชุมชนบ้านดอนตาล วัดนี้สร้างเมื่อไรไม่ทราบแน่ชัด แต่ได้รับการฟื้นฟูในสมัยพระอาจารย์เถื่อนเป็นเจ้าอาวาส (พ.ศ. ๒๔๖๘ - ๒๔๘๒)
วัดนี้มีสิมอันงดงามนับเป็นสถาปัตยกรรมดีเด่นของจังหวัด และบนศาลาการเปรียญมีธรรมาสน์ไม้หลังหนึ่ง เป็นหอไม้ ๒ ชั้น สร้างในสมัยพระอาจารย์เถื่อน นอกจากนี้บนหอกลางของวัดยังเก็บรักษากลองมโหระทึกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยไว้ด้วย