ประวัติความเป็นมา
เดิมบริเวณวัดพระธาตุมุจลินทร์ เป็นที่ตั้งวัดมุจลินทราราม แต่เนื่องจากบริเวณดังกล่าวมีพื้นที่คับแคบ ประมาณ ๔ ไร่ ๒ งาน ไม่เหมาะแก่การขยายและพัฒนาวัด จึงได้ย้ายไปตั้งวัดมุจลินทรารามใหม่ ที่หมู่ ๑ ตำบลช่องไม้แก้ว อำเภอทุ่งตะโก ห่างจากวัดเดิมประมาณ ๑ กิโลเมตร โดยย้ายไปประมาณ ๔๐ ที่แล้ว ปัจจุบันบริเวณพระธาตุมุจลินทร์ เป็นที่ตั้งโรงเรียนมุจทราราม อย่างไรก็ดีพระธาตุมุจลินทร์ก็เป็นศาสนสถาน
ที่มีมาก่อนสร้างวัดแล้ว เข้าใจว่าคงเป็นวัดร้างมาแต่เดิม บริเวณดังกล่าวนี้มีชื่อหมู่บ้านเรียกว่า บ้านหนองจิก เนื่องจากมีต้นจิกเป็นจำนวนมาก จึงเป็นที่มาของชื่อมุจลินทร์ซึ่งแปลว่า ต้นจิก ชาวบ้านละแวกนี้เรียกพระธาตุมุจลินทร์ว่า พ่อท่านในกุฎิ คือ เป็นที่เก็บอัฐิของพระสงฆ์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ แต่สืบไม่ได้ว่าพ่อท่านในกุฎิเป็นผู้ใด จากการสันนิษฐานรูปแบบศิลปกรรมของพระธาตุมุจลินทร์ เข้าใจว่าบริเวณนี้ คงเป็นที่ตั้งชุมชนดั้งเดิมของ
ชาวทุ่งตะโกในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ราวรัชกาลที่ ๑-๓
รูปแบบศิลปกรรม
พระธาตุมุจลินทร์เป็นเจดีฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาด ๒.๒๐ x ๒.๒๐ เมตร ฐานชั้นล่างเป็นฐานเขียง
รองรับฐานสิงห์ย่อมุมไม้สิบหก ท้องไม้ลักษณะคล้ายเรือนทาส ทำเป็นประตูหลอกทั้ง ๔ ด้าน มีปูนปั้นรูปยักษ์
เฝ้าประตูด้านละ ๒ ตน ซุ้มหน้าบันเป็นลายปูนปั้นรูปราหูอมจันทร์ อยู่เป็นฐานที่ทำล้อกับเรือนทาสรองรับ
บัวปากระฆังรูปสี่เหลี่ยม องค์ระฆังเป็นรูปสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบหก คอระฆังคือบัวคอเสื้อประดับปูนปั้นเป็น
บัวซ้อนกลีบ ๓ ชั้น ถัดขึ้นไปเป็นลูกแก้วรองรับบัวกลุ่มเถา ซึ่งหักเหลือบัวกลุ่มเพียงชั้นเดียว ลักษณะศิลปกรรม
ท้องถิ่นกำหนดอายุราวสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น หรือราว ๑๐๐-๑๕๐ ปี
